به نام خداوند بخشنده مهربان
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا 1
سوگند به خورشيد و تابندگىاش
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا 2
سوگند به ماه چون پى [خورشيد] رود
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا 3
سوگند به روز چون [زمين را] روشن گرداند
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا 4
سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا 5
سوگند به آسمان و آن كس كه آن را برافراشت
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا 6
سوگند به زمين و آن كس كه آن را گسترد
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا 7
سوگند به نفس و آن كس كه آن را درست كرد
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا 8
سپس پليدكارى و پرهيزگارىاش را به آن الهام كرد
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا 9
كه هر كس آن را پاك گردانيد قطعا رستگار شد
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا 10
و هر كه آلودهاش ساخت قطعا درباخت
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا 11
[قوم] ثمود به سبب طغيان خود به تكذيب پرداختند
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا 12
آنگاه كه شقىترينشان بر[پا] خاست
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا 13
پس فرستاده خدا به آنان گفت زنهار مادهشتر خدا و [نوبت] آبخوردنش را [حرمت نهيد]
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا 14
و[لى] دروغزنش خواندند و آن [مادهشتر] را پى كردند و پروردگارشان به [سزاى] گناهشان بر سرشان عذاب آورد و آنان را با خاك يكسان كرد
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا 15
و از پيامد كار خويش بيمى به خود راه نداد
«تفسیر سوره الشمس»
... تفعلی بر لسان الغیب خواجه حافظ شیرازی
کلیه حقوق مختص خدا - التماس دعا