به نام خداوند بخشنده مهربان
إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا 1
آنگاه كه زمين به لرزش [شديد] خود لرزانيده شود
وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا 2
و زمين بارهاى سنگين خود را برون افكند
وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا 3
و انسان گويد [زمين] را چه شده است
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا 4
آن روز است كه [زمين] خبرهاى خود را باز گويد
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا 5
[همان گونه] كه پروردگارت بدان وحى كرده است
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ 6
آن روز مردم [به حال] پراكنده برآيند تا [نتيجه] كارهايشان به آنان نشان داده شود
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ 7
پس هر كه هموزن ذرهاى نيكى كند [نتيجه] آن را خواهد ديد
وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ 8
و هر كه هموزن ذرهاى بدى كند [نتيجه] آن را خواهد ديد
«تفسیر سوره الزلزال»
... تفعلی بر لسان الغیب خواجه حافظ شیرازی
کلیه حقوق مختص خدا - التماس دعا
